Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Κάμερα-Μάτι

docs-vertov.jpgΕΝΑΡΞΗ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΟΝΤΑΖ:

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΜΟΝΤΑΖ (ADOBE PREMIERE, AVID, FINAL CUT, AFTER EFFECTS)

Διαβάστε Περισσότερα

Λ�σχη Ντοστογι�φσκι Αθήνας

λέσχη Ντοστογιέφσκι

  

 

Εναλλακτικό Δίκτυο Παραγωγής και Διανομής Ψηφιακού Σινεμά Video Art & Animation.

Το δικό σου δίκτυο!

Νέα εποχή για τους ανεξάρτητους καλλιτέχνες και τις ενεργές λέσχες!

 

  Ο Νίκος Νικολαΐδης και ο Γιάννης Αγγελάκας μιλούν στον Γιάννη Καραμπίτσο για την γνωριμία τους, τα γυρίσματα του «Ο Χαμένος τα παίρνει όλα», τις Τρύπες, τη μουσική, τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία, το Ιντερνέτ και τις γυναίκες








 

(το κείμενο γράφτηκε για το 13ο και τελευταίο τεύχος του περιοδικού Καθρέφτης του Κινηματογράφου το 2000. Ο Καθρέφτης του Κινηματογράφου υπήρξε ο προπομπός του έντυπου Camera Stylo)

 

 

Ο Lars Von Trier υπογράφει με το «Χορεύοντας στο σκοτάδι» μία από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων χρόνων και ίσως την πιο ώριμη δική του. Το «Χορεύοντας στο σκοτάδι» κέρδισε δίκαια το Χρυσό Φοίνικα στο τελευταίο φεστιβάλ των Κανών. Μια αριστουργηματική ταινία που στοχεύει κατευθείαν στην ψυχή του θεατή που θα έχει την τύχη να την απολαύσει, κάνοντας τον να αισθανθεί πραγματική αγαλλίαση.

Πάντως είναι αλήθεια ότι ανήκει στην κατηγορία των ταινιών που μπορεί κανείς να την λατρέψει ή να την μισήσει.

 

Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάμε μια ταινία – παιδί «των νέων τεχνολογιών» που να αποδεικνύει ότι κινηματογράφος μπορεί να γίνει και χωρίς φιλμ. Είναι όμως η πρώτη φορά που ο κινηματογράφος της ψηφιακής εποχής (γυρίστηκε με ψηφιακή βιντεοκάμερα και στα κομμάτια μιούζικαλ χρησιμοποιήθηκαν 100 βιντεοκάμερες ταυτόχρονα) δηλώνει με εντυπωσιακό και συναρπαστικό τρόπο ότι μπορεί να παράγει αριστουργήματα, αρκεί να υπάρχει από πίσω ο πραγματικός δημιουργός κάθε μεγάλου έργου τέχνης και που δεν είναι άλλος από την ανθρώπινη ψυχή. Αυτή την ψυχή που ο Ντοστογιέφσκι έφερε στο προσκήνιο της ανθρώπινης ιστορίας με τα βιβλία του που αποτελούν τα καλύτερα μαθήματα έρωτα, αγάπης, πάθους και πίστης.

Πίστης όμως σε τι; Ο Ντοστογιέφσκι όπως και ο Trier που σ’ αυτή την μεγαλειώδη ταινία του βρίσκεται τόσο κοντά όσο ποτέ άλλοτε στον μεγάλο δάσκαλο, πιστεύουν ακράδαντα, όποιες και αν είναι οι κατά καιρούς ιδεολογικές εκφάνσεις αυτής της πίστης, στο μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής. Διαβάστε τη συνέχεια »

 

 

 

 

Η λογοτεχνία αποτέλεσε και αποτελεί  σημαντικό τροφοδότη του κινηματογράφου. Αξιόλογοι σκηνοθέτες εμπνεύστηκαν από κλασικά κείμενα της λογοτεχνίας.

Το άρθρο που ακολουθεί στοχεύει να φωτίσει τον τρόπο με τον οποίο συντελείται η μεταφορά ενός βιβλίου στην οθόνη.

Πόσο πιστή στο βιβλίο μένει η ταινία, πόσο εμπλουτίζει, υπερβαίνει ή υπολείπεται  του βιβλίου;

 Η σχέση λογοτεχνίας και κινηματογράφου υπήρξε  από την αρχή του  μέχρι τις μέρες μας όπως μας δείχνει η διεθνής η κινηματογραφική παραγωγή πολύ στενή και ζωντανή αφού και  οι δύο τέχνες αφηγούνται ιστορίες. Τουλάχιστον αυτό ισχύει για τον κλασικό αφηγηματικό κινηματογράφο, στο σώμα του οποίου ανήκει η συντριπτική πλειοψηφία των ταινιών παγκοσμίως, αφού υπάρχει και ένας άλλος κινηματογράφος που μπορεί να ονομαστεί ποιητικός, δοκιμιακός, ακόμα και πειραματικός. Και ίσως να υπάρχουν πολλοί κινηματογράφοι και αντίστοιχα πολλά κοινά. Διαβάστε τη συνέχεια »

vasilias.jpg 

Αναδημοσίευση από το Διμηνιαίο Περιοδικό
 για τον Κινηματογράφο και το Θέατρο
CameraStylo

Τεύχος 8ο Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2003

Συνέντευξη των
Νίκου Γραμματικού, Βαγγέλη Μουρίκη, Μαριλίτας Λαμπροπούλου
με αφορμή της προβολής της ταινίας Βασιλιάς
 
στον Γιάννη Καραμπίτσο

Ο Νίκος Γραμματικός σκηνοθέτης και οι Βαγγέλης Μουρίκης (α’ βραβείο ανδρικού ρόλου), Μαριλίτα Λαμπροπούλου πρω­ταγωνιστές της ταινίας Βασιλιάς που απέ­σπασε το τρίτο βραβείο καλύτερης ταινίας και που ενθουσίασε το φεστιβαλικό κοινό μιλούν στο Camera-Stylo για τον τρόπο που δούλεψαν έτσι ώστε να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα. Διαβάστε τη συνέχεια »

syn_tav_kar_mal_sel43_.jpg

 Πως αισθάνεστε που βρίσκεστε αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα;

Χαίρομαι που είμαι μαζί σας σήμερα στην Αθήνα. Και ο λόγος για τον οποίο χαίρομαι, που βρίσκομαι εδώ, είναι ότι, ο Πάολο και εγώ, αισθανόμαστε πολύ περισσό­τερο γιοι και εγγονοί του ελληνικού παρελθόντος, από ό,τι του ρωμαϊκού. Κάναμε κλασικό Λύκειο στην Ιταλία, όπου διδάσκονται τόσο τα λατινικά, όσο και τα αρχαία ελληνικά. Υπήρχαν εκεί δύο ομάδες αντιμαχόμενες: οι λατινιστές και οι ελληνιστές. Οι λατινιστές υποστήριζαν πάρα πολύ την Αινειάδα, ενώ οι ελληνιστές την Οδύσ­σεια και την Ηλιάδα. Εμείς ήμασταν με την ομάδα των ελ­ληνιστών. Η οπτική ανακάλυψη της ελληνικής αρχιτεκτονικής και της ελληνικής γλυπτικής, μας έκανε να έρθουμε σε εκείνη τη σχέση του δημιουργήματος το οποίο αντιπαρατίθεται με το χά­ος. Η αρμονία αυτής της αντιπα­ράθεσης είναι αυτό που γεννιέται από κάθε τραγωδία και δίνει τη δύναμη που βρίσκει κανείς στην τραγωδία. Ο Σοφοκλής με τον Οιδίποδα ίσως να έκανε την πρώτη μεγάλη αστυνομική ται­νία! Το παρελθόν σας – και πιο πολύ – η αρχιτεκτονική σας, η γλυπτική σας, τα θεατρικά έργα, κυρίως το θέατρο, ανήκουν σε αυτό που ανταποκρίνεται στο όραμα για την πραγματικότητα που εμείς έχουμε. Θέλω να δώσω ένα παράδειγμα: εμείς κάναμε ένα φιλμ, μια ταινία κάπως επική, κάπως πολεμική (Η νύχτα του Σαν Λορέντζο), που αναφέρεται στα γεγονότα του 1944 με τη συνεργασία του Τονίνο Γκουέρα. Στο πρόγραμμα του έργου γράψαμε σκηνοθεσία Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι, Τονίνο Γκουέρα και του Ομήρου! Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ είναι ότι, σε μια δύσκολη στιγμή για τον κόσμο ολόκληρο, όπως αυτή, είναι σημαντικό να ζει ο κινηματογράφος. Είναι ένα φεστιβάλ που προσπαθεί να μας δώσει να καταλάβουμε, μέσω του κινηματογράφου, τι είναι αυτή η ανθρώπινη συνθήκη. Ενώ λοιπόν σε άλλα μέρη σκοτώνονται, εμείς εδώ βρισκόμαστε και συζητάμε για τον άνθρωπο που ενδιαφέρεται για τους άλλους ανθρώπους. Διαβάστε τη συνέχεια »